In de film Up In The Air, de frequent-flyer oerfilm van regisseur Jason Reitman uit 2009, wordt de hoofdpersoon Ryan Bingham (gespeeld door George Clooney) tijdens een vlucht vereerd met een personal visit van de gezagvoerder, omdat Ryan een bijzondere mijlpaal bereikt heeft qua aantal afgelegde kilometers. Zou dat in het echt ook gebeuren?
Onwaarschijnlijk – zeker na de Germanwings ramp van maart 2015. Maar een soortgelijk persoonlijk contact komt wel degelijk voor; niet van de captain maar van een dienstdoende steward of stewardess. Vorige week nog werd ik opeens aangesproken door een stewardess die mij vroeg of “alles naar wens was”, omdat ze gezien had “dat ik een goede klant” van haar werkgever was.
Wat moest ik zeggen? Ik kon op dat moment toch moeilijk gaan lopen klagen dat de thee een beetje lauw was, dat de chips een beetje zout waren, en dat de passagier achter mij wel erg vaak aan mijn stoel aan te trekken was. Dat zou ongepast zijn na zoveel persoonlijke aandacht. Natuurlijk zei ik dus maar dat alles naar wens was.
Maar hoe wist deze stewardess eigenlijk wie ik was? Als je na een vliegramp wel eens leest over de verwarring die er heest over passagierslijsten, is zulke gedetailleerde kennis bij het personeel over wie frequent flyer is en wie niet, eigenlijk best verrassend. En ook wel een beetje beangstigend. Wat wist deze stewardess nog meer van mij, behalve mijn naam en mijn Flying Blue status? Kon ze in het systeem zien dat ik vorige week mijn vlucht naar Kopenhagen gecancelled heb en daarvoor in de plaats naar Parijs gevlogen ben? En hoeveel ik daarvoor betaald heb?
Het schijnt dat er alleen al op je boarding pass enorm veel informatie te vinden is. Een recent artikel in het Amerikaanse magazine Slate gaat nader in op deze kwestie. In het stuk, met als opvallende titel Why You Should Eat Your Boarding Pass Once You Take Your Seat, is te lezen dat uit de barcode die op je instapkaart staat, allerlei persoonlijke gegevens te halen zijn. Je kunt, aldus de auteur van het artikel, je boarding pass dan ook maar beter niet in je stoelzak laten zitten – wie weet in welke verkeerde handen de informatie kan vallen.
Ik geloof trouwens niet dat de stewardess die mij aansprak in dit soort gegevens geïnteresseerd was. Nadat ik mijn obligate antwoordje afgedraaid had, glimlachte ze tevreden en daar ging ze alweer, op zoek naar een volgend slachtoffer. Maar toen ik nog eens keek, zag ik dat ze toch iets van een aantekening maakte. En nou vraag ik me al dagen argwanend af wat ze opgeschreven heeft. “Drinkt lauwe thee en klaagt daar niet eens over”? “Vliegt al jaren met ons en kiest nog steeds die oncomfortabele zitplaats bij het raam”?
Volgende keer ga ik zeggen dat ik helemaal niet vaak vlieg, dat ik, sterker nog, vliegangst heb, en dat ze de verkeerde voor zich heeft. Misschien gaat ze dan alsnog de captain halen.
