In Amsterdam is het zaak om bizar en bijzonder te zijn. Loop maar naakt en stoned over de Keizersgracht, en je wordt meteen opgenomen in de vrolijke volksgemeenschap daar.
In Rotterdam is gekte juist verboden. ‘Gewoon zijn’ is er de norm.
In Utrecht is ‘gewoon zijn’ zelfs een verdienste. Het is de stad van de kleinburgerlijkheid. Rita Verdonk is er geboren en getogen. Wilders studeerde er. Als je google er op na slaat dan komt Utrecht in WO2 ook een tikkie fouter naar voren dan de andere grote steden. Amsterdam (toen al te mesjogge en te Joods), Rotterdam (te pro-Moskou) en Den Haag (te oranjegezind).
Utrecht is niettemin een bijzonder prettige stad om te wonen. En sinds de opheffing van ‘Soesterberg’ ook geweldig om overheen te vliegen. Het is de enige grote stad waar dat zonder toestemming van de autoriteiten mag.
Gebeurt ook meer dan vroeger. Ik heb er mijn buren tijdens onze nieuwjaarsborrel naar gevraagd. En inderdaad: het toegenomen sportvliegtuig-verkeer is opgevallen. Maar niet onprettig, begrijp ik. Of zeggen ze dat om mij een plezier te doen?
Voor alle zekerheid, vliegvrienden: laten we oppassen! Want ik weet ook dat Utrecht wel dertig Groene Winkels heeft, en relatief veel intellectuelen, die een vreselijke hekel hebben aan decibellen.
Hou uw throttle rond de 2100, en blijf niet te lang op één plek rondcirkelen. Het zou me zwaar irriteren als er een Special Rule Zone of iets dergelijks zou komen. Want ik wil jullie deze zomer wel boven mijn dakterras blijven zien. Daarom: doe het met beleid. En verder: Dom genieten!
