Wie op vakantie is in Toscane zal zeker een excursie maken naar Arezzo en Lucca. Beide steden zijn misschien wat minder bekend dan Florence, Pisa of Siena, maar een bezoekje meer dan waard. Voor de luchtvaartfan is het goed om te weten dat beide plaatsen ook beschikken over een klein maar interessant vliegveld. Up in the Sky nam onlangs een kijkje bij deze Italiaanse aeroporti.
Arezzo
Het vliegveld van Arezzo (code LIQB) heet ‘Molin Bianco’ en ligt ten zuidwesten van de stad, aan de Via Francesco Baracca. De bewegwijzering er naar toe is voor Italiaanse begrippen prima. Poortwachter is een Fiat G-91 trainer van de Aeronautica Militare. Helaas staan er lage hekken dicht op het toestel, waardoor een mooie foto er niet in zit. Het veld beschikt over een verharde start/landingsbaan van 635 meter. En zijn plannen om de baan te verlengen om ook internationaal vliegverkeer mogelijk te maken.
De geschiedenis van het vliegveld gaat terug naar 1917, toen er een veld nodig was om een vliegtuig te testen, dat gebouwd was bij de boerderij ‘Molin Bianco’. Na de oprichting van de Italiaanse luchtmacht in maart 1923 werd het veld uitgebreid en kwam er een gerenommeerde Fighter School. In de Tweede Wereldoorlog werd veel infrastructuur vernietigd. Na de oorlog verlieten de militairen het vliegveld en ging het over in civiele handen.
Gebruikers
Belangrijkste gebruikers van het vliegveld van Arezzo zijn tegenwoordig de Aero Club Luciano Centini, parachutistenschool Etruria, helikopterbedrijf Eli-Ghibli en Corpo Nazionale Vigili del Fuoco (brandweer). De Aero Club maakt gebruik van de vliegtuigtypes Cessna 152 en Piper PA-28. De para’s vliegen alleen in het weekend. Een gehuurde Finse Pilatus PC-6 dient als transportmiddel.
De brandweer heeft een aantal prachtige rood-witte heli’s gestationeerd op het vliegveld van Arezzo. Het gaat om de types Agusta Bell AB206 en 412. De helikopters worden niet alleen ingezet om (bos)branden te blussen, maar ook om mensen te redden. Ten tijde van het bezoek van Up in the Sky vertrok er een Bell 412 naar Perugia in Umbrië om daar stand-by te staan. De helikopters zijn in verband met de stand van de (Toscaanse) zon het beste ‘s morgens te fotograferen.
In Italië kom je overal monumenten tegen voor (gevallen) militairen. Een monument voor de Italiaanse vliegers is te vinden op een rotonde aan de rand van de binnenstad van Arezzo, in de buurt van het Eden parkeerterrein. Het monument bestaat uit een vleugel van een Lockheed Starfighter.
Lucca
Het vliegveld van Lucca (LIQL) ligt eigenlijk in Tassignano in de gemeente Cappanori, ten oosten van Lucca. Het veld is gesitueerd pal langs de autosnelweg A11 (Firenze-Mare) aan de Via Cavaliere lavoro Marco Carrara. Vanaf de Strada Provinciale Romana wordt het vliegveld met bordjes aangegeven. Het veld is een slag groter dan Arezzo, maar nog altijd een stuk kleiner dan bijvoorbeeld Teuge. De verharde baan meet 910 meter.
Naast de (gehuurde) PC-6 van Skydive Lucca en zweefvliegtuigen maken vooral helikopters van Eli-Ghibli en de gestationeerde Cessna Citation gebruik van het veld. Een Ecureuil staat in de zomermaanden stand-by om bosbranden te bestrijden.
Ook komen er op werkdagen regelmatig Italiaanse militaire vliegtuigen en helikopters trainen, zoals de Hercules, Spartan, Dornier Do228 en Chinook.
Tijdens het bezoek van Up in the Sky was de machtige Erickson S-64 Skycrane helikopter van de Corpo Forestale dello Stato (staatsbosbeheer) niet aanwezig. In het voor- en najaar schijnt deze heli wel vaak op Lucca te staan. Overigens bestaat de helikopterdienst van Corpo Forestale per begin augustus 2016 niet meer. De helikopters zijn overgegaan naar de brandweer, terwijl het personeel in dienst is getreden bij de Carabinieri.
Voor de fotografen onder ons: de omstandigheden op het vliegveld van Lucca zijn perfect. Je staat dicht op de baan met de zon vrijwel de hele dag in de rug.
Kijk voor meer informatie over het vliegveld van Lucca op www.aeroportocapannori.it.
Historie
Het vliegveld van Lucca is in 1932 opgericht, met een bijdrage van het provinciaal bestuur en op onteigende grond. Een paar jaar later nemen de militairen het vliegveld over en dopen het ‘Enrico Squaglia’. Er komt er een militaire vliegschool. Tijdens de oorlog is het vliegveld de thuisbasis van verschillende squadrons. Zo worden er Duitse Junkers 52-toestellen gestationeerd, die een verkenningstaak hadden. Aan het eind van de oorlog is het vliegveld volledig verwoest. In de naoorlogse periode wordt het grasveld, als overblijfsel van het vliegveld, aanvankelijk gebruikt door militaire parachutisten. Deze waren gevestigd in de kuststeden Pisa en Livorno. In 1959 is er weer sprake van een echt vliegveld bij Lucca. Er wordt een Aero Club opgericht en het vliegveld wordt opengesteld voor binnenlands toeristisch verkeer. In de jaren tachtig gaat het beheer van het vliegveld over in een civiel consortium. Nationaal en later Europees commercieel verkeer is welkom. Later volgen nog de bouw van een nieuwe terminal en verkeerstoren. Aandeelhouders zijn de gemeente Capannori, de provincie Lucca en de Kamer van Koophandel Lucca.
Gedenktekens
Op het vliegveld van Lucca staan dicht bij elkaar drie monumenten. Twee gedenktekens zijn opgericht voor omgekomen militairen vlak voor en in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het derde heeft als inscriptie ‘Piu alto, piu oltre’ (‘hoger, verder’) en gedenkt Fabio Comini. Deze militaire parachutist is op 21 mei 2015 op 26-jarige leeftijd om het leven gekomen omdat zijn parachute dienst weigerde. Comini behoorde tot het vierde Alpen Regiment en was gestationeerd in Verona, maar in opleiding in Pisa bij de Thunderbolt Brigade. Zijn fatale sprong betrof een oefenspong boven het vliegveld van Lucca.
