Vroeger, toen alles beter was, had je ook al prijsvechters. Freddie Laker en Ad Latjes.
Een retourtje NY kostte veertienhonderd gulden, destijds. Freddie deed het opeens voor driehonderd. Iedereen kreeg door dat we jarenlang getild waren. Maar met PanAm voorop werd er vier maanden lang voor twééhonderd gulden naar NY gevlogen. Tot Freddie failliet was.
Ad Latjes werd door de KLM aangepakt, lees ik net op Wikipedia. Toenmalig directeur Orlandini zorgde dat de ABN de stekker uit een vastgoed-deal trok en Adje ging ook failliet. De twintig jaren daarna betaalden we weer veel te veel voor een ticket.
Tot Easyjet en Ryanair kwamen.
Ryanair is nu opeens de lul, want die heeft zijn piloten blijkbaar aldoor slecht behandeld. Nu de markt aantrekt lopen ze allemaal weg. Ik denk trouwens dat O-O-O-Leary er binnenkort mee stopt. Mark my words: binnen drie maanden komt er een hele sympathieke, empathische opvolger en die slijmt alle piloten terug met gratis typeratings.
Uiteindelijk is het allemaal onze eigen schuld, want we willen allemaal een weekendje stappen in Ibiza voor 55 euro, en dan liefst nog als een vorst behandeld worden ook. Als dat niet lukt, of het vliegtuig komt niet op tijd, dan gaan we zwaaien met opgerolde consumentengidsen, en gaan we de airline sue-en.
O ja, en we willen wel vier keer per jaar een stedentripje maken, maar het vliegtuig mag geen lawaai maken boven ons huis. Want dan kunnen we onze Ibiza-roes niet uitslapen.
Vrijwel gratis & helemaal stil, dàt heeft de toekomst!
Goof Bakker
