De luchtballonsport komt niet zo vaak aan de orde bij Up in the Sky. Des te leuker dus dat in deel 2 van de serie ‘Luchtvaartfamilies’ een gezin centraal staat, dat zijn boterham verdient in de wereld van het ballonvaren. Het interview vindt plaats met Martijn Hoogeslag uit Ootmarsum, met zijn 16 jaar de jongste ballonvaarder van ons land. Naast ballonvaren is ook zweefvliegen een grote passie van deze reislustige 5-VWO-leerling.
Ballonbedrijf
De ouders van Martijn, beide met het diploma technische bedrijfskunde op zak, zijn piloot en instructeur. Zijn vader is daarnaast ook zweefvliegpiloot en –instructeur. Ze hebben een ‘ballonbedrijf’, Wilco Air. Dit bedrijf doet alles op het gebied van ballonvaart, van verkoop en onderhoud tot opleiding en passagiersvaarten. Martijns broer Oscar, student civiele techniek in Enschede, is de enige in het gezin die niet zo gek is op ballonvaren of vliegen; hij staat liever met beide benen op het voetbalveld.
Solo
Martijn is door zijn ouders besmet met het luchtvaartvirus. Hij vertelt: ‘Dat virus was er al vóór ik geboren werd: mijn ouders zijn meer dan 30 jaar actief in de ballonvaart en zweefvliegerij. Het is er voor mij dus min of meer altijd geweest. Op mijn vierde maakte ik mijn eerste ballonvaart en op mijn 14e was ik solo op een zweefvliegtuig. Het luchtvaartvirus is het mooiste wat er is! De vrijheid, het uitzicht, maar ook de sfeer en altijd weer enthousiaste mensen om je heen. Er is geen ballonvaart hetzelfde. Omgeving, weersomstandigheden en mensen zullen telkens anders zijn en daarom denk ik ook dat het nooit gaat vervelen. ‘
Brevet
Hoe word je eigenlijk ballonvaarder? Martijn legt uit dat daar het nodige bij komt kijken: ‘Naast de theorie en praktijk moet je de medische keuring (klasse 2) doorstaan. Verder maken een solovaart en praktijkexamen deel uit van de opleiding.’ Martijn is net als zijn vader ook opgeleid voor het zweefvliegen en is blij met de mogelijkheden daarvoor op Twente Airport.
Onderhoud
De luchtvaart is een conjunctuurgevoelige branche. Ook zijn ouders hebben daar mee te maken, aldus Martijn: ‘Mijn ouders hebben in de loop der jaren wel een wisselende markt meegemaakt. De accenten liggen binnen het bedrijf nu bijvoorbeeld meer op onderhoud en het bijhouden van de steeds maar wisselende regelgeving (EASA), terwijl er in het verleden vaker nieuwe ballonnen werden verkocht. In de hobby sfeer merk je overigens weinig van de schommelingen in de conjunctuur.’
Voetbalveld
Martijn zit vol verhalen over het ballonvaren en dat geldt ook voor zijn ouders. Martijn diept een grappig voorval uit het verleden op: ‘Mijn vader kan boeiend vertellen over zijn ballonvaart over de Atlantische Oceaan, maar dat is al weer lang geleden (in 1992). Mijn moeder reist nu vaker de wereld rond met haar ballonvaarten en kan verslag doen van ballonvaarten over de Alpen, maar ook vanuit Rusland, Maleisië, Dubai en de Azoren. Laatst zijn we in het kader van mijn opleiding samen naar een ballonevenement in Portugal geweest, waardoor we ondanks het slechte weer in Nederland toch een aantal mooie en leerzame vaarten hebben kunnen maken. Als mijn broer meegaat in de ballon en je vraagt hem wat hij het mooiste vond, dan was het ‘dat we over het voetbalveld kwamen’. Het is wel duidelijk waar zijn passie ligt’.
Ervaring
Gevraagd naar de toekomstplannen van Martijn antwoordt hij dat zijn prioriteit ligt bij het opdoen van ervaring. Hij wil graag voor Wilco Air gaan ballonvaren, maar een van de eisen van het commerciële brevet is de minimumleeftijd van 18 jaar. Hij heeft dus nog even tijd om meer ervaring op te bouwen en kan in de tussentijd mooi zijn VWO-diploma behalen.
Regio
Martijn wil aan het eind van het interview nog wel iets kwijt aan de lezers van Up in the Sky: ‘Ballonvaren is erg leuk en misschien niet het eerste waar je in de luchtvaart aan denkt. Maar je kunt er met een beetje enthousiasme en tijd al heel leuk aan mee doen als je je aansluit bij een ballonteam in je eigen regio. Ballonteams hebben altijd crew nodig om te helpen bij de opbouw en de ballon te volgen. Dat zijn mooie uitdagingen. In ruil voor je hulp mag je meestal dan ook wel eens zelf mee varen. Zo is het uiteindelijk bij mijn ouders ook ooit begonnen.’
