Ik heb me altijd afgevraagd waarom vakbonden al sinds mensenheugenis (hogere) beloningen vóóraf willen afdwingen.
Ze brengen zo de arme CEO – met name in de economische rollercoaster luchtvaart – in de grootste problemen!
De sukkel moet om te beginnen een goeie inschatting maken van de brandstofprijs in het aankomende jaar. Eén dollar kan het verschil maken tussen miljoenenwinst en miljoenenverlies.
Dan de beloofde – maar allerminst zekere – levering van nieuwe vliegtuigen. Altijd een long shot. Je nieuwe A350 een paar maandjes te laat? Hopsa, weer twintig miljoen in de min. Als toefje op de taart moet je ook nog een goeie inschatting kunnen maken van de stakingsbereidheid van de Franse verkeersleiders.
Ed Bastian van Delta Airlines pakt het slimmer aan. Hij zegt: “Beste mensen, als we dit jaar lekker verdienen, verdelen we met de kerstdagen een miljard.” Kijk, dat is out of the box-denken. Zo hou je de club gemotiveerd, en koppel je het succes van de tent direct aan ieders prestatie. En als er een jaartje niks verdiend wordt, breng je je airline niet meteen aan de rand van de afgrond.
Ik zou daar nog bij willen voorstellen: iedereen hetzelfde bedrag. Of je nou jaarlijks vijftigduizend koffers op een transportband tilt, of met een goudgegalonneerde pet op je kop warme winden in een schapenvacht zit te persen: allemaal dezelfde bonus.
Iedereen blij. Lekker gemotiveerd aan het werk. Staken doe je niet, want dat drukt de winst. Chapeau Delta; een voorbeeld voor de branche, zo niet de wereld.
Goof Bakker
