Gisteren vloog de Transavia B737 over Teuge. Ik meen op pakweg 6000 voet, FL65, maar correct me if I’m wrong. Het was de veelbesproken ‘Belevingsvlucht’. De geplande vliegroutes van en naar Lelystad werden proef-gevlogen. De vlucht was met name bedoeld voor enkele tientallen microfoons her-en-der in de weilanden. En voor tienduizenden gespitste oortjes, van Dronten tot Klarenbeek.
“De boel wordt belazerd”, zegt Gertjan van Special Air Services: “De tanks zijn vol, maar er zitten geen pax in, en geen bagage. Het is praktisch windstil. Als dat toestel straks volbeladen met veertig knopen headwind naar Kreta ploegt hoor je wel wat anders.”
Zelf viel ‘t me flink tegen. Ik had gedacht dat je nauwelijks iets zou horen of zien. Maar ik vond het toch wel fors. Mijn huis in de buurt van het vliegveld is minder waard geworden, schat ik. Een kwart procent? Samen met alle andere huizen in het dorp. Dat zijn er pakweg tienduizend, met een gemiddelde waarde van twee ton. Een kwart procent van tweehonderd miljoen is een half miljoen. Dat is dan de schade. Of reken ik verkeerd?
’s Avonds zitten we op terras, op het vliegveld, in de gouden avondzon. The Golden Hour. Een felgele Piper Cub maakt een fraaie low pass over het terras, en ronkt sonoor weg over de weilanden.
“Dat noem ik pas een belevingsvlucht”, zegt één van de vliegers, en neemt een slok bier.
Goof Bakker
