Precies vandaag, maar dan in 1965 vloog de Transavia Airtruk voor het eerst. Nee: niet eentje van ònze Transavia, maar een spruit van een Australische bedrijf met dezelfde naam, dat alleen deze merkwaardige landbouwsproeiende twin boom maakte.
De Twin Boom boekt elke tien jaar wel een succesje in de luchtvaartgeschiedenis.
Leuk om er een lijstje van te maken. Met gemak de lelijkste Twin Boom aller tijden, deze Australiër. De Fairchild Packet een goeie tweede, en er zijn mensen die de Twin Mustang ook erg lelijk vinden.
De mooiste Twin Boom is ook meteen de meest succesvolle, de P-38 Lightning. Hoewel nationalisten onder ons deze prijs waarschijnlijk aan de Fokker G1 zouden gunnen.
Er zijn ook een paar hele mooi twin boom- nazi’s, maar die doen voor straf niet mee. De Bronco en de Sea Vixen, ook pláátjes, als je er van houdt.
De grootste twin boom, en ook meteen het grootste vliegtuig ter wereld is de splinternieuwe Stratolauncher.
Net als bij de Airtruk op de foto zijn de staartvlakken bij dit monster niet doorverbonden. Ik heb dit raadselachtige fenomeen verschillende malen ter sprake gebracht de laatste weken, zelfs met twee studenten L&R uit Delft, maar niemand heeft een goeie verklaring. In turbulente lucht gaan de twee rompen onafhankelijk bewegen om hun drie assen, dunkt me. De krachten op centrale box moeten immens zijn. Raadselachtig.
De beroemdste is twin boom natuurlijk de O-2 Suck and Blow van de Stichting Postbellum op Teuge, magistraal gevlogen door de beste, de mooiste en meest sympathieke vliegers van Nederland.
Maar dat wist u al.
Goof Bakker
