Precies vandaag, maar dan in 2017, vlogen we met vier Yak 52’s richting Duxford.
Een ongebruikelijke inzet van een Russische opleidingsvliegtuig dat doorgaans gebruikt wordt om dicht bij de thuisbasis diverse rotaties om de dwars-, de langs- en de topas uit te voeren. Al dan niet tegelijkertijd.
Als reisvliegtuig bleek de trainer overigens best geschikt! Spartaans, maar je hoeft er na aankomst niet uit geholpen te worden, zeg maar. Het Sovjet Spes Patriae werd genadeloos hard getraind, maar ergonomisch afzien was het niet.
In het Walhalla der Warbirds aankomen met een icoon uit de tijd van de Koude Oorlog is natuurlijk een puur genoegen. Zeker ook omdat we, nèt gearriveerd, in het rozige zonlicht van de Engelse sunset een demo kregen van de zeer zeldzame P-51B, die de dag erop vlak na de start al zijn cockpitkap verloor. Onze privé-demo bleef dus de enige.
Duxford behoeft verder geen betoog, hoop ik. Een mooier vliegfeest bestaat verder nergens op aarde. Mooier dan Oshkosh, Reno, Chino, Farnborough, ILA, MAKS, Dubai, CAF, LeBourget, Tankosh, Ferté-Alais en Thunder-over-Michigan, zeg ik zo uit het hoofd.
En het heerlijke Duxford ligt voor ons Hollanders ook nog eens om de hoek.
Ga er heen, waarde lezer, al is het maar één keer in uw leven.
Goof Bakker
