Precies vandaag, maar dan in 2018, stond ik in het Air Force Museum in Dayton, Ohio voor het enig overgebleven exemplaar van de Fisher Eagle. U ziet ‘m op het plaatje.
Ik was verrast het ding daar te zien. De Eagle was namelijk een totale flop. Het toestel kwam uit een fabriek van auto-carrosserieën waar nog nooit een vliegtuig gebouwd was. Als je in een oude Amerikaanse auto stapt, dan zie je wel eens op de drempel staan: Body by Fisher.
Wel historisch interessant hoe de Amerikaanse industrie begin jaren veertig razendsnel overschakelde op oorlogsproductie. De elektrische relais van de machinegeweren van de Mustang werden gemaakt door Bally. U weet wel: van de flipperkasten. Dezelfde solenoids waarmee je in de snackbar de flipperbal een zwieper geeft werden opeens gebruikt om Messerschmitts uit de lucht te knallen.
Meteen na de oorlog schakelde de Amerikaanse industrie weer abrupt over op de productie van ijskasten en broodroosters. Met als gevolg dat de Amerikanen het boven Korea initieel volkomen aflegden tegen de Russen, die geavanceerde vliegtuigen waren blijven produceren.
De durf om deze sukkel in het trotse USAF-museum te zetten getuigt trouwens van outside the box-denken van degenen die de collectie beheren. Ze hebben nogal wat keus… In Nederland is dat soort denken soms ver te zoeken. Een paar jaar geleden suggereerde ik in een mailtje aan het Aviodrome om het vliegtuig van Joost Conijn in de collectie op te nemen. Kinderen zouden het een sprookje vinden: dat zelfgebouwde pieremachochel waarmee die gekke Joost helemaal naar Dar es Salaam gevlogen is. Nederlandse pioniersgeest in optima forma.
Er bleek geen plek te zijn. Terwijl we nauwelijks oorlogen van belang gevochten hebben, laat staan gewonnen, moeten daar wel buitenlanders als een Sea Hawk en een Sea Fury staan. En maar liefst negen Fokkers, twee Harvards, een Van Ommeren (?) en een Pou du Ciel.
Joosts toestel mocht er niet in. Tijdelijk hangt het in mijn hangar op Teuge, voor 75 euro per maand. Maar het verdient een eervollere plek.
O ja, de kunstwereld weet ‘m wel te waarderen: zijn verfrommelde prototype stond jarenlang in het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, dagelijks aangegaapt door tientallen Amerikanen en Japanners.
Goof Bakker
