Precies vandaag, maar dan in 1958, stortte een KLM-Super Constellation in de Ierse Zee. Niemand overleefde.
Heel vaak hoor je stokoude piloten zeggen dat dit toestel ze aan het vliegen heeft gebracht. Toen ze de Constellation aan de hand van hun moeder over de Haarlemmermeerdijk zagen daveren wisten ze het.
Heel veel oude vliegtuigliefhebbers zeggen dat de Constellation nog steeds het mooiste vliegtuig van de wereld is. Dat zou wel eens aan die drie staarten kunnen liggen. Als je van veel houdt is drie is altijd mooier dan één.
Of misschien ligt het ook aan die geile romp. Die was niet van het model pleerol, zoals alle andere passagiersvliegtuigen, maar had de wulpse rondingen en de vloeiende contouren van een vleugel. Volgens mij vrij nutteloos. Want elk lichaam dat je onder de juiste hoek in een luchtstroom zet genereert lift. Dus ook een pleerol. Maar misschien wisten ze dat toen nog niet. Doen ze ook niet meer.
Ik heb zelf één keer mee mogen vliegen met de Breitling Constellation. Dat was op uitnodiging van een twee bij dit toestel betrokken Nederlanders: Arie Wubben en Ronald de Jong, die ik sindsdien geheel uit het oog ben verloren.
Het was heel leuk, want we vlogen met uitzicht op de enorme Wright Cyclones en Hamilton Standards over hetBerner Oberland, terwijl het Breitling Aerobatic Team barrel rolls om ons heen draaide. Nou u weer.
Goof Bakker
