Precies vandaag beslisten Franse rechters dat de schuld van de grootste Air-France-ramp aller tijden, AF447 uit 2009, bij de piloten ligt.
En laat ik nu net gisterenavond in de hangar van vriend Stephen van Dijck zitten, voor een interview in prachtblad Piloot & Vliegtuig over exact dìt onderwerp!
Even resumeren: een Airbus-330 verlaat net de kust van Brazilië, en raakt door ijsvorming in een deep stall. De piloten merken wel dat ze omlaag donderen, maar blijven reflexmatig aan hun joysticks te trekken, terwijl ze hadden moeten dúwen. Dat weet elke zweefvlieger van zeventien. Maar deze volledig gebrevetteerde ATPL’ers met duizenden uren dus niet.
De aviation community is geschokt, en bouwt in no-time een extra-vak in bij de opleiding. Upset Prevention and Recovery Training.
Op z’n janboerenfluitjes: instructeur zet een – specialised aerobatic – vliegtuig in een bizarre positie in het zwerk en legt zijn handen in de nek met de woorden: “Ga je gang!”. Zo gaat het natuurlijk niet echt, maar hier komt het wel op neer. Een uitgebreide praktische cursus in de basics van het vliegen.
Steve gééft die cursus, sinds kort als officiële Air Training Organisation. In alle bescheidenheid meldt hij de beste voor dit doel te zijn: de man is ex-F16, ex-B737, ex-B747. En aerobatic piloot op de Sukhoi-29. Nou u weer.
Wees gerust jongens-en-meisjes-aankomende-piloten: de opleiding gaat plaatsvinden op een iets minder heftig vliegtuigtype: de Zlin 242L.
Oók nog nooit van gehoord? Dan wordt het helemaal tijd om die cursus te gaan doen.
Goof Bakker
Additional facts
Ter illustratie één essentieel zinnetje van Wikipedia: In response to the stall, first officer Robert said “controls to the left”, and took over control of the aircraft. Robert pushed his control stick forward to lower the nose and recover from the stall; however, Bonin was still pulling his control stick back. The inputs cancelled each other out and triggered a “dual input” warning.
Ik sprak Steve terwijl ik nog enigszins natrilde van de flat spins die ik moest herstellen tijdens het vernieuwen van mijn typerating Yak-52 onder leiding van instructeur Erik van der Pluym. Zeer vergelijkbare materie. Kon mijn ballpoint nauwelijks stil kon houden. Toepasselijk. Maar dit terzijde.
Nu ik erbij nadenk: dit is de tweede keer in een jaar dat ik opschrijf dat zweefvliegen het verschil maakt. De eerste keer ging het over de landing op de Hudson door Sully Sullenberger. Misschien is zweefvliegen iets om standaard in de opleiding tot verkeersvlieger op te nemen. Dat suggereerde Jan Cocheret ook al eens. De nieuwste inzichten stellen trouwens dat Sullenbergers toestel uiteindelijk toch door de computer gered is, en niet door zijn magische zweefvlieghandje. Ach, zo gaat de discussie lekker verder.
Steve is Nieuw-Zeelander van geboorte, uit Nederlandse ouders. Vandaar zijn callsign Kiwi.
Meer weten? goofbak@planet.nl. Meer lezen? www.goofbakker.nl
