Precies vandaag, maar dan gisteren, kwam ik de onderstaande foto’s tegen op de eindeloze jachtvelden van het internet.
Boeing mag het niet makkelijk hebben momenteel, Airbus heeft óók iets weg te slikken: hun trotse vlaggenschip, vrijwel nieuw, extreem-geavanceerd, wordt aan stukken gezaagd voor onderdelen.
Wat een débâcle (een Frans woord).
Maar ook een waarschuwing. De maximale omvang van een intercontinentaal verkeersvliegtuig blijkt vierhonderd man te zijn. Geen gekkigheid meer. Doe maar gewoon. De hele burgerluchtvaart wordt definitief gereduceerd tot twee platforms: 200 pax en 400 pax. Keurig geproduceerd door Fabrikant A en Fabrikant B.
Francis Fukuyama riep al een tijdje geleden het einde van de geschiedenis uit: er zal alleen nog verbetering zijn, geen vernieuwing meer. Om één verbetering te noemen: Platform A/B-200 kan binnenkort óók intercontinentaal (ER). Big deal.
Het bewijs werd vorige week ook weer eens geleverd door de NATO, die binnenkort samen met Boeing gaat bekijken hoe de huidige AWACS-vloot kan worden opgeleukt om dienst te kunnen doen tot 2035.
Mind you: de Boeing B-707, waar onze vliegende Radarpannenkoek op gebaseerd is, vloog voor het eerst in juli 1954. Need I say more?
Goof Bakker
Meer lezen: zie www.goofbakker.nl en elke maand Piloot & Vliegtuig.
Additional facts
Oorzaak van de ondergang van de A380: het aloude hub & spoke–system legt het af tegen point to point. Overstappen willen we niet meer. Voornamelijk vanwege de security. En dus weer met dank aan Mohammed Atta. Als de security door de technologie gereduceerd wordt tot een poortje waar je op normale loopsnelheid doorheen kunt, is het H&S-system de dag erop weer springlevend. Dan rennen we zo van het ene toestel in het andere, de wereld rond. Fxck you Fukuyama?
In 2002 of daaromtrent hoorde ik uit de mond van een Boeing-executive dat ze niet begrepen op welk onderzoek Airbus de ontwikkeling van de A380 eigenlijk baseerde. De man beweerde dat Boeing zeker vijf onafhankelijke externe onderzoeken in de kluis had liggen waaruit bleek dat een vliegtuig met meer dan vijfhonderd stoelen geen enkele toekomst had. Die A380: was het dan toch een Frans prestigeproject, door de Duitsers gefinancierd en ontwikkeld?
Rond dezelfde tijd heb ik in P&V geschreven dat de A380 nog te klein zou zijn als de Chinese economie zou blijven groeien in het tempo van destijds. Die economie groeide bijna de hele eeuw met een krankzinnige 12%, maar haalt de laatste jaren nauwelijks nog de helft.
