Het Duitse federale ministerie van Economische Zaken wil een industrieel concept onderzoeken voor de bouw van een ruimtehaven in Duitsland. Dit meldt de Duitse krant das Handelsblatt.
Lanceerplatform
De BDI (Bundesverband der Deutschen Industrie), een samenwerkingsverband van Duitse industrieën) heeft een concept gepresenteerd dat nu zorgvuldig wordt onderzocht. Het BDI-concept voorziet in een lanceerplatform voor kleine raketten in de Noordzee. Meer specifiek; een mobiel lanceerplatform in de vorm van een operatormodel van de particuliere sector met staatssteun. Een dergelijk concept is volgens de BDI “technisch haalbaar, strategisch en economisch verstandig.” Verder geeft ze aan dat de vraag of er ruimte én behoefte is, meer van politieke en niet zozeer van technische aard is. Een van de eisen zal waarschijnlijk zijn dat een Duitse lanceerbasis moet openstaan voor alle Europese en internationale partners.
Groot belang
De gehele Duitse industrie heeft (indirect) baat bij de ontwikkeling van ruimtevaart. Volgens de BDI is het de sleutel tot toekomstige technologieën zoals autonoom rijden en Industrie 4.0. Dankzij miniaturisatie worden satellieten steeds kleiner en door deze ontwikkeling verandert ook de behoefte aan draagraketten. In de toekomst zal er waarschijnlijk een behoefte zijn aan een mix van grote, middelgrote en kleine raketten. Voor deze laatste categorie zou een mobiel lanceerplatform in de Duitse Exclusieve Economische Zone van de Noordzee geschikt zijn volgens de BDI.
Huidige situatie
Het federale ministerie van Economische Zaken financiert momenteel drie Duitse fabrikanten van kleine raketsystemen (Isar Aerospace, Rocket Factory Augsburg en HyImpulse) met 25 miljoen euro. Nadeel blijft echter dat deze niet over een lanceerplatform beschikken, omdat tot nu toe zelfs kleine satellieten alleen de ruimte in zijn gelanceerd vanaf de bekende lanceerplaatsen in de VS, Rusland en Frans-Guyana. Fabrikanten moeten wachten op de volgende lancering van een Ariane- of Falcon-raket en vervolgens hun satellieten als lading bevestigen. Dit is kostbaar en tijdrovend, ook omdat exportvergunningen voor veiligheidsgevoelige goederen nodig zijn om de satellieten naar de verre lanceerplaatsen in het buitenland te sturen.
