Passagiers die deze week met Air New Zealand vliegen kunnen te maken krijgen met een ongebruikelijke gang van zaken.
Reizigers kunnen deze week door Air New Zealand worden gevraagd om zichzelf te wegen, net als hun handbagage. Dat klinkt vrij ongebruikelijk, en dat is het ook. Het wegen is onderdeel van de zogeheten ‘weigh week’. Luchtvaartmaatschappijen moeten van de Nieuw-Zeelandse luchtvaartautoriteit elke vijf jaar zo’n ‘weegweek’ organiseren. Het doel van het onderzoek is om het gemiddelde gewicht van een volwassen passagier te berekenen.
Aan de hand van dat gemiddelde gewicht wordt vervolgens voor iedere vlucht een schatting van het gewicht van het vliegtuig gemaakt. De cijfers die momenteel gebruikt worden stammen uit 2003: een dergelijk onderzoek werd toen uitgevoerd onder 15.000 reizigers. Het gemiddelde gewicht van een volwassene (13 jaar of ouder) bleek toen 85,4 kilogram. Om die redenen rekenen piloten (in Nieuw-Zeeland) bij de berekening van het gewicht van het vliegtuig dan ook met 86 kilogram per passagier.
Ondanks het feit dat maatschappijen het onderzoek verplicht moeten uitvoeren, willen sommige passagiers liever – ook anoniem – hun gewicht niet delen. Air New Zealand stelt meedoen aan het gewichtsonderzoek daarom niet verplicht. Wel wordt het in het kader van de veiligheid van de luchtvaart aanbevolen.
Het is echter belangrijk om die getallen actueel te houden. In de zomer van vorig jaar vond een incident met een TUI-vlucht plaats die dat belang goed illustreert. Vlak voor vertrek vanuit het Britse Birmingham ontdekten de piloten dat er met een foutief startgewicht gerekend was, waardoor het toestel op papier meer dan 1200 kilo lichter was dan in werkelijkheid. De fout werd uiteindelijk herleid naar het boekingssysteem. Vrouwelijke passagiers werden aangeduid als ‘Ms’, vrouwelijke kinderen als ‘Miss’. Dat zorgde ervoor dat 38 vrouwelijke passagiers als kind werden gezien en het systeem daarom met 34kg minder per passagier rekende.
