Het zal menig reiziger wel eens zijn opgevallen: de Boeing 737 heeft een relatief laag landingsgestel in vergelijking met vliegtuigen als de Airbus A320. Vanwaar dit ontwerp? En waarom levert dat inmiddels een probleem op?
De Boeing 737 is ontworpen in de jaren ‘60, een tijd waarin propellervliegtuigen nog volop in dienst waren en regionale vluchten werden uitgevoerd door vliegtuigen als de Douglas DC-9.
Voorzieningen
Omdat de hoeveelheid vluchten op regionale luchthavens nog erg beperkt was, hadden die vliegvelden weinig voorzieningen voor arriverende vliegtuigen. Passagiers konden gebruik maken van een trap en bagage werd vaak zonder hulpmiddelen met de hand in- en uitgeladen. Bij onder andere de Douglas DC-9 en de Sud Aviation Caravelle leverde dit geen problemen op: deze toestellen zijn ontworpen met de motoren bij de staart en konden derhalve worden uitgerust met een laag landingsgestel. De 737 zou haar motoren echter onder de vleugel krijgen.
737
Met het ontwerp van de 737 kon Boeing op de regionale markt concurreren met een vliegtuig dat ingezet kon worden naar zowel de grote luchthavens als de kleine vliegvelden. Dit leverde in de klassieke uitvoeringen van het toestel, voorzien van de smalle P&W JT8D-7 motoren, geen grote problemen op.
Landingsgestel
Omdat de romp van de 737 zich zo laag bij de grond bevindt, was er geen ruimte voor deuren bij het hoofdlandingsgestel. Om dit op te lossen besloten de ontwerpers dat het landingsgestel wel zou inklappen, maar dat er geen deur voor zou zitten. In plaats daarvan werden de vliegtuigen voorzien van grote wieldoppen. Dit ontwerp is later ook door andere vliegtuigbouwers gebruikt, zoals Embraer.
Motoren
Toen de 737 classic werd ontworpen volgde er nog een probleem: de grotere motoren pasten niet onder de vleugel. Dit probleem werd opgelost door de versnellingsbak (‘accessory gearbox’), die wordt gebruikt om bijvoorbeeld de elektrische systemen aan boord aan de drijven, naar de zijkant van de motor te verplaatsen. Zo is de Boeing 737 aan haar karakteristieke “afgeplatte” motoren gekomen. De motoren zelf zijn echter niet aangepast, die zijn vrijwel identiek aan die van de Airbus A320.
Probleem
Het ontwerp van de 737 is tegenwoordig niet meer ideaal. Het toestel is namelijk gegroeid. Waar de Boeing 737-100 nog geen 29 meter lang was is de 737 MAX 10 meer dan 43 meter lang. Omdat de 737’s zo lang zijn geworden, maar nog steeds zo laag zijn, is het type inmiddels een stuk gevoeliger voor een tailstrike. Sommige 737’s zijn daarom uitgerust met extra bescherming onder de staart, wat duidelijk te zien is bij de langere varianten.
Door de beperkte hoogte van het landingsgestel kan de 737 ook niet veel verder groeien dan de MAX 10. Een daadwerkelijke opvolger voor de hoog op haar poten staande 757 zal het dan ook nooit kunnen worden.
A320
De A320 kent deze problemen niet vanwege het hogere landingsgestel. Dat heeft een eenvoudige reden: het toestel werd twintig jaar later geïntroduceerd. Toen de A320 voor het eerst van de band rolde hadden voldoende vliegvelden de voorzieningen om het type te ontvangen: het toestel is nooit ontworpen voor de afgelegen, kleine vliegvelden.
