Na ruim zestig jaar en meer dan 1.200 exemplaren neemt de India afscheid van de MiG-21. Het toestel wordt vervangen door modernere types als de HAL Tejas en de Dassault Rafale.
De MiG-21 werd al in de jaren vijftig in de Sovjet-Unie ontwikkeld door Mikoyan-Gurevich. Het toestel maakte in 1955 zijn eerste vlucht en was bedoeld als een lichtgewicht, eenvoudig te produceren jachtvliegtuig. Dankzij de hoge snelheid, maximaal Mach 2, en relatief lage kosten groeide de MiG-21 uit tot een populair toestel. Ruim zestig landen schaften het type aan. Met meer dan elfduizend gebouwde exemplaren is het een van de meest geproduceerde straaljagers ter wereld. In 2024 waren er bij de Indiase luchtmacht nog maar enkele tientallen machines operationeel. Hoewel vliegtuigen constant werden gemordeniseerd is de MiG inmiddels sterk verouderd.
Door de uitfasering van de MiG-21 zakt het aantal operationele squadrons in India verder van 31 naar 29, terwijl de gewenste sterkte ruim veertig squadrons bedraagt. Het land wil het tekort aanvullen met een nieuwe order voor nog meer Franse Rafales. De urgentie groeide na Operatie Sindoor in mei, waarbij Indiase Rafales aanvallen uitvoerden op Pakistaanse doelen. Islamabad claimde daarbij zes Indiase toestellen, waaronder drie Rafales, te hebben neergehaald, maar New Delhi ontkent dat.
India streeft naar een directe aankoop via de Franse regering, wat goedkoper en efficiënter zou zijn dan een aanbesteding. Onderhandelingspunt blijft de toegang tot interne Rafale-data, zodat India eigen wapens kan integreren. Franse leveranciers, waaronder Dassault, Safran, Thales en MBDA, zijn daar terughoudend in.
