Verzonnen reis
——————–
Net of ik een pop ben, naakt plastiek
zo betast jij me met een gummi glimlach.
Mijn thuis is ver weg. Enkel wanneer ik
de muur laat vallen, zie ik onze tuin met
vlinderstruiken, kippen, pruimelaars,
goudsbloemen, een wederkerende plaag.
In deze kamer is het bed griezelig,
de avonden dronken en vochtig lang,
jouw handen te groot, ik zet de klok en
onderga waarvoor jij betaalt.
Ondertussen wandel ik door onze achterdeur
naar de keuken waar het stoofvlees pruttelt
omwille van de lage vlam. Aardappelen liggen
te baden in lauw water, verwachten het kookpunt,
de bonen als prinsessen van steeltjes door mijn
kinderhanden ontdaan, zijn in twee gebroken
en zeker niet bang.
De wekker loopt af, jij op de rand van het bed en
voor een paar uur content.
Opdracht volbracht. De volgende klant.
Stemmen
Stemmen en de andere verhalen lezen doe je hier.
