Airline: AirFrance
Route: Paris – Guangzhou (AF102, 11 hours)
Airplane: Boeing 777-200 (19 years old)
Seat: 7A (business)
Waardering: 
Gerenoveerd
Als eerste stappen we aan boord in een recent gerenoveerde business-cabine die kalmte en eenvoud uitstraalt. Doordat de stoelen in een visgraat-opstelling staan, heeft elke stoel direct toegang tot het gangpad. Volop privacy dus. De kleuren zijn heel neutraal: het tapijt is antraciet en de stoelen gebroken wit, met grijze accenten. Wat direct opvalt, is hoe ruim de cabine is en hoe breed de stoelen zijn. Het oogt allemaal fijn en comfortabel.
Ottoman
Op de stoel ligt een dekentje, kussen, zakje met slippers en sokken. Naast de stoel is volop ruimte, zowel op het tafeltje als in het afsluitbare compartiment, waarin een omgevingsgeluid dempende koptelefoon hangt. Ter hoogte van de knieën is een ander opbergvak, waarin tijdschriften en een flesje water staan. De ottoman is zeer ruim in vergelijking met andere maatschappijen: bij het omdraaien tijdens je slaap kom je daar niet klem in te zitten. In de middenrij staan stoelen naast elkaar, maar omdat er een fors privacy-scherm tussen de stoelen zit, geven ook die stoelen volop privacy. Het beeldscherm zit relatief dichtbij en is weg te draaien in de wand. Ondanks dat de cabine nieuw lijkt, is het toestel wat ouder. Dat is goed te zien in het toilet, dat helaas niet onder handen is genomen bij de renovatie. Ook is er geen wifi aan boord en bovendien blijken er problemen met de airshow: de locatie van het vliegtuig is de gehele vlucht ergens voor de kust van Afrika.
Sapjes
Een stewardess komt langs met wat sapjes, gevolgd door een collega met warme doekjes. Een derde stewardess deelt amenity kits uit. Het zijn gestreepte etuis, allemaal in net iets andere kleuren, gesponsord door Clarins en goedgevuld met verzorgingsproducten in poppenhuisformaat. Tegen middernacht is de businesscabine half gevuld en sluiten de deuren. Het valt op dat het personeel wat moeite heeft met Engels en niet zoveel glimlacht.
Lokale twist
Eenmaal in de lucht, komt direct een stewardess met champagne langs, gevolgd door een menukaart. Als voorgerecht foie gras – schijnbaar heerst er in Frankrijk geen taboe op dit gerecht – of een groene salade. Als hoofdgerecht een Chinese optie en een Franse optie (beiden seafood), gevolgd door een kaasplankje en zoetigheden. Op de kaart staan ook een aantal Westerse ontbijtopties, die vlak voor landing beschikbaar zijn. De drankkaart is uitgebreid en zit vol Franse opties, zoals champagne, wijnen en een apéritif anisé, au de vie poire en Charteuse Verte. Met die lokale twist onderscheid Air France zich. Nog geen half uur na opstijgen ligt het tafelkleed al op tafel. Air France biedt geen dine on demand en alle maaltijden worden van de trolley af geserveerd. Niet zo elegant, maar wel efficiënt en dat is gezien het tijdstip wel fijn. Overigens is er ook een klein snackmenu met een zalmburger, soep, fruit en ‘gourmet snacks’ dat ten alle tijden beschikbaar is.
Vegetariërs
Vegetariërs krijgen vooraf slechts een kom met sla, een voorverpakt kuipje appelmoes en een bord met gesneden tomaat, wortel en sla. Het ontbrak de tweesterrenchef schijnbaar aan inspiratie. Het vegetarische hoofdgerecht (gestoomde groenten met gekookte rijst) is niet goed genoeg voor in de businessklasse – we vragen om iets anders. Het nagerecht is een heerlijke trio van friandises met thee, koffie of digestief. Omdat de cabine maar half gevuld was en er wel 4 stewardessen beschikbaar zijn, duurt de dinerservice net iets langer dan een uur. Tegen twee uur in de nacht maak ik mijn bed op. Dat ligt fijn en is breed genoeg. Zowel het dekbedje als het kussen zijn zacht en dik genoeg.
Ontbijt
Twee uur voor landing gaat de verlichting aan. Tafelkleedjes worden op tafels gelegd, gevolgd door geconserveerde jus d’orange. Het ontbijt wordt geserveerd op een dienblad, met harde en droge broodjes. En ondanks dat ik om het warme ontbijt vraag, krijg ik een koud bord met een paar plakjes kaas en een snee droog brood. Het is me onduidelijk of ze me niet begreep of dat er geen warm ontbijt is, zoals op het menu staat. Hoe dan ook, dit is onder de business class-maat – zeker omdat Air France haar business aanprijst met ‘fine dining’. Tien minuten later wordt alles weer opgehaald. Een tweede ronde thee of koffie zit er niet in en als ik om een kop thee vraag, hoor ik toch echt zucht. Ook een glas champagne dat verderop in de cabine omviel en een porseleinen bord dat kapot viel naast mijn stoel, worden maar half opgeruimd. Tijdens het uitstappen knarsen er nog wat porseleinen scherven onder mijn schoenen. In plaats van aan de gate, staat het toestel achteraf geparkeerd. Er is geen aparte bus voor premium passagiers.
Samenvatting
Het fysieke product en de amenities zijn in lijn met wat andere Europese maatschappijen tegenwoordig aanbieden in long-haul. Allemaal prima voor elkaar, maar niet uitbundig of van buitengewone kwaliteit. Omdat Air France adverteert met ‘fine dining’ en een tweesterrenchef, is het eten enigszins een tegenvaller. De stoelen zijn ruim en goed en slapen lukt prima aan boord van de nieuwe Boeing 777 business cabine van Air France.
