In een tijdsbestek van nauwelijks twee weken was ik zowel op Oshkosh als op Texel. Dan weet de kenner: dat zijn de twee grootste (GA-) luchtvaart-evenementen van respectievelijk de USA en Nederland.
Tot voor kort was er één groot verschil: de Amerikanen waren vet, en de Nederlanders mager. Dat is zowat gelijkgetrokken. Ik zag op Oshkosh veel minder vetschorten en puddingreten dan vroeger, en op Texel veel en veel meer.
Sterren van de show waren de Yaks van de Thunderyak Formation. Helemaal eerlijk was dat niet, want tegen het einde van de middag kwam een wolkendek aanschuiven zoals het prachtige waddeneiland dat de laatste zes weken niet meer gezien had. Dat ruïneerde de show van het Breitling Team en cancelde de Jordanian Falcons.
Maar goed, zelfs gezien de mindere concurrentie deden de Yakmannen het fantastisch. Een elegante en gracieuze show, zonder waaghalzerij of nodeloos indruk-maken. Zinnig, maar zeker niet overdreven gebruik van smoke. Strak, maar met fantasie en liefde gevlogen. Kleurig en fleurig, want de vijf Yaks hebben (bijna) allemaal een andere livery, en monochrome blauwe engelen en rode pijlen zijn er al genoeg. Het diepdonkere Prokovjev-basso-continuo van de vijf stermotoren maakte de zaak àf. Nazdravje, mannen!
Goof Bakker
