Er zijn er maar weinigen die een grote teleurstelling in hun leven zo consequent en vasthoudend verwerken als de Amstelvener Bob Bobeldijk.
Ik ken hem al járen. Want in de zomer van 2007 werd ik gebeld door wijlen Bert Huizenga van vliegbedrijf Wings op Lelystad.
“Een huurder van me, Bob Bobeldijk, is net tachtig geworden, en zijn medical is weer verlengd. Leuk voor een artikel.” Was ik met hem eens, en ik toog naar Lelystad.
Maar in de kantine van Wings bleek het artikel een heel andere wending te nemen. Nog voor de koffie trok Bob Bobeldijk een beduimeld logboek uit zijn vliegtas en wees met trillende vinger op een met een hele lijst Tiger Moth- en Harvard-uren. En dan opeens, in 1951: “Afgewezen wegens overconfidence“.
Bob: “Het was een donderslag bij heldere hemel. Ineens zat ik er naast. Een enorme klap. Heel merkwaardig, want tot op dat moment was ik volgens mijn instructeurs eerder aan de voorzichtige kant!”
Bob bleef wel werkzaam in de (burger)luchtvaart, en gebruikte zijn A1-brevet voor een actieve carrière als privé-vlieger bij Wings. Hij maakte in 2013 nog een vlucht in de NL-Hunter!
Onlangs kreeg ik een brief, en een foto van Bob. De Luchtmacht had hem (inmiddels eenennegentig jaar oud!) bezocht, als blijk van erkenning. De brief die hij daarna kreeg was hartverwarmend.
Beste Bob en Duike,
Ik vond het een eer om bij u geweest te zijn. Hoe zeer u ook teleurgesteld bent in uw behandeling in het felbegeerde Militair Brevet, het doet me wel goed dat de hedendaagse vlieger in opleiding anders en objectiever wordt behandeld. Ik hoop dat deze gedachte u enigszins sterkt.
Een gezond en gelukkig 2019 en hoop u te treffen bij de Luchtmachtdagen 2019 te Volkel.
Met vriendelijke groet,
Kapitein A.J.M. (Ad) Potters
Coördinator Veteranen en Postactieven CLSK
Mooi toch, Bob? En nog vele jaren!
Goof Bakker
