Precies vandaag, maar dan in 2017 maakte ik mijn langste solovlucht in een zweefvliegtuig tot op heden. Bijna twee uur. Een onwerkelijke ervaring als je dertig jaar lang nooit gevlogen hebt zonder een zesduizend cc, volledig ongedempte & luidkeels brullende zuigermotor een halve meter voor je neus.
Alleen-vliegen in een motorvliegtuig: daar is niks aan. Er zijn constant technische zaken die ik met andere piloten wil delen. Instrumenten, navigatie, ATC. Passagiers-vliegen is om die reden ook totaal oninteressant. Slap gezwets over wat er op de grond te zien is. Kijk! Een kasteel!
Bij zweven is het omgekeerd: daar kun je geen gelul gebruiken. Zeker geen wijsneus die bij elke thermiekbel zegt: “Even tanken!”. Want al is zweven bepaald niet stil, je wordt er wel stil van. De schoonheid van de wereld, en het volledig beheersen van je vliegtuigje om alle drie de assen.
Het begint overigens bepaald nìet zachtzinnig: de start is spectaculairder dan alles wat Walibi en Six Flags te bieden hebben. Driehonderdvijftig paardekrachten worden met een kabeltje van één kinderpink dik op je vliegtoestelletje losgelaten. Dan verbreek je de navelstreng en je bent één met het universum; de horizon, de wind en de wolken. Geen indringer, maar logisch onderdeel van de schepping.
En: zoals gewoonlijk is het goedkoopste vermaak ook het leukste: snorkelen is leuker dan duiken, windsurfen is leuker dan oceaanzeilen, rijden op een motorfiets van vijfhonderd euro is stukken leuker dan rijden in een Ferrari van tweehonderdduizend.
De wereld is ook nog eens eerlijk.
Goof Bakker
PS Zweven is een aanrader als je later piloot wilt worden. Sullenberger en zo, het bekende verhaal. De airlines zitten nog wel een paar jaar te gillen om piloten, dus grijp je kans. Nog tijdens de Havo kun je al aan je al aan je vliegcarrière werken. Aanmelden bij de VCT dus, en snel een beetje. Bij de Gooise ZVC is al een stop, hoorde ik dit weekend.
