Precies vandaag, maar dan in 2016, maakte ik mijn eerste vlucht in een Sedbergh. Een antiek zweefvliegtuig dat een kei is in thermieken, maar absoluut waardeloos in steken (van de ene thermiekbel naar de andere vliegen). Daarom is het een glider naar mijn hart, want ik wil zoals wellicht bekend nergens heen.
Sedbergh klinkt Duits, en daar zou je bij zweefvliegen ook aan denken (50% van alle zweefvliegers wereldwijd is een Duitser m/v). Maar het is een Engels toestel. Ooit had de Royal Air Force er honderd voor de primary training. De RAF begrijpt dat zelfs een Tornadopiloot met zweven moet beginnen. Dat vindt Captain Sullenberger ook, trouwens. En alle opleiders beginnen ook langzaam te begrijpen dat je om een goeie piloot te worden toch echt eerst goed moet leren vliegen.
Gisteren thermiekte ik nog boven het dorpje De Vecht, en dat was een struggle om boven te blijven. In dat kleine uurtje heb ik weer beter leren vliegen dan in driehonderd uur gemotoriseerd sturen. Ik heb al doende de Methode Goofy ontwikkeld. Kom je in een thermiekbel dan even wachten en vervolgens als een steigerend paard de snelheid eruit trekken, dan de snelheid er weer bij drukken om een grote helling te kunnen aanrollen, om vervolgens hele kleine cirkels te kunnen draaien. Zal wel niet kloppen met de officiële theorie, maar gisteren werkte het.
Waarschijnlijk heb ik mijn eerste vlucht ooit in een zweefvliegtuig óók gemaakt in een Sedberg, want ik herinner me een vlucht in een side-by-side boven een veld van de RAF in Engeland, tijdens een uitwisseling van Aircadets in 1975. Misschien was het wel het zelfde toestel!
O ja, als je veertien jaar of ouder bent, en je wilt professioneel piloot worden, begin dan met lid te worden van een zweefvliegclub. De Teugse is een hele leuke en goeie. Zie je daar!
Goof Bakker
