Precies vandaag, maar dan in het jaar 2000, werd EADS gesticht. Het is intussen alweer ‘Airbus Group’ geworden.
De naam ‘Airbus’ is maar een béétje beter. De bus is een armetierig voertuig. Mensen die geen auto kunnen betalen gaan met de bus naar hun werk. De allerarmsten gaan ermee op vakantie. En dan noem je een vliegtuigfabriek ‘Airbus’! Terwijl het bedrijf is opgebouwd uit pure luchtvaarthistorie: Aerospatiale, Daimler-Chrysler, Matra, Dornier, Messerschmitt, Bölkow. Namen om van te watertanden.
Stel je voor dat Mercedes, Lamborghini en Jaguar zouden fuseren, en onder de naam Melajag auto’s op de markt zouden brengen. Zou u op uw volgende verjaardag trots vertellen dat u een Melajag rijdt? Waarom doet die vliegtuigfabriek dat dan wel? Zulke rare namen verzinnen? Airbus, EADS.
Begrijp ik niet. Het resultaat begrijp ik wel: mensen hebben niks met Airbussen. Ze laten zich vervoeren, niet in vervoering brengen. Onderschat dit fenomeen niet! Ik ken mensen die met een vrijwel nieuwe Golf gemiddeld vier keer per jaar op de vluchtstrook staan, maar wier hartje nog steeds sneller gaat kloppen bij het horen van de naam ‘Volkswagen’. Mensen die al twee keer de kleppen van hun BMW motorfiets vervangen hebben. Maar een Honda kopen? Nooit!
Als u denkt dat het in de boardrooms van de airlines, waar de beslissingen genomen worden over miljarden, geen rol speelt: u vergist zich. Geen mens beslist 100% op basis van getallen. En zelfs als het 0.01% een rol speelt, gaat het bij vliegtuigen nog steeds om miljoenen.
Ondanks de enorme problemen ken ik talloze piloten die zweren bij Boeing, en mensen die een warm gevoel krijgen van de naam Dreamliner.
Imago-technisch heeft Boeing het momenteel èrg moeilijk. Die naam is nu goud waard.
Goof Bakker
