Precies vandaag, maar dan gisteren, kwam ik op het indrukwekkende hoofdkwartier van de Stichting Postbellum vriend Sgt 1 Dick de Ruiter tegen.
Die legde net de laatste hand aan de restauratie van de business ends van de roemruchte Sidewinder. Een hittezoekende air-to-air-raket, genoemd naar zich zijwaarts bewegende ratelslang.
Het wapen werd ontwikkeld in 1953 (!) en zal in dienst zijn tot 2055 (!). Dan pas loopt het contract af dat de USAF onlangs sloot met Boeing, las ik.
Een bepaald vlekkeloze staat van dienst heeft de raket niet: in Vietnam was de Sidewinder niet in staat om de allerlei uiterst primitieve MIG’s neer te halen. Dat debacle was een reden om gewoon weer op mekaar te gaan schieten, met mitrailleurs. En dat was weer de reden dat Top Gun opgericht werd. U weet wel, van de film.
Hoe dan ook: de Sidewinders van Dick krijgen een plek onder de romp van de F-104G Starfighter van de Stichting. Het belooft de mooiste static Starfighter van de wereld te worden. Ook al is het toestel nog niet af, het trekt nu al vele bezoekers.
De missile with a man in it, met zijn scheermes-scherpe leading edges, zijn anderhalve meter lange pitot tube, zijn klauw-achtige onderstel en trapeziumvormige elevator is hèt icoon van de Koude Oorlog.
Zelfs F-16-vliegers, zich op de top van de vliegpiramide wanend, worden er doorgaans eventjes stil van.
Goof Bakker
