Precies vandaag, maar dan in 1947, vond de eerste vlucht plaats van de Antonov-2. En er vliegen er nog honderden. Volgestouwd met geiten, katoen en/of ouwe vrouwen rommelen ze rond op de gravel runways van Kyrgyzstan tot Oelan Bator.
Maar ook in het westen worden ze al decennia lang gebruikt als betrouwbare luchttaxi tussen Niksbergen en Nergensland. Momenteel wordt in Rusland zelfs weer de productie voorbereid van tweehonderd nieuwe exemplaren, af te leveren tot 2025.
In de hele geschiedenis van het vliegtuig is geen ander voorbeeld te vinden van een zodanig lang en vruchtbaar leven. In de natuur wel, trouwens! De schildpad, de egel, de krokodil en de coelacanth. Al vroeg in de evolutie hebben ook die hun ideale vorm bereikt, en zijn miljoenen jaren nauwelijks veranderd. De concurrentie heeft domweg geen goed antwoord weten te formuleren. ‘Wat goed is behoeft geen verbetering’, sprak wijlen vriend Meijer altijd wijs.
By the way: de foto maakte ik in 2005, ik meen vanuit de Chipmunk of de Yak-52. Dat weet ik niet meer. Recente gebeurtenissen zijn soms moeilijker te reproduceren dan die van vijftig miljoen jaar geleden.
Goof Bakker
Additional facts
Zelfs de Dakota wint het bij lange na niet van de An-2. De DC-3 wordt nog wel hier en daar gebruikt, maar al lang niet meer gebouwd. Iemand heeft er ooit wel een paar turboprops op geschroefd, maar – kennelijk – zonder veel commercieel succes.
De sympathieke entrepreneurpiloot Rob de Man biedt al een kleine tien jaar lang zijn Antonov-2 aan voor vliegende feestjes en partijen. Denk niet dat u daarbij onverantwoorde risico’s loopt: het toestel vliegt nog prima bij een bromfietssnelheid van vijftig kilometer per uur, dus zelfs de noodlanding in een knollenveld loopt hoogstwaarschijnlijk goed af.
De Antonov-2 van de Stichting Postbellum is opgeschilderd als de Chinese variant van de An-2, de Shijiazhuang Y-5, maar is in feite een voormalige Pool. Het toestel op de foto heeft de livery van de DDR-Lufthansa, dus niet de Lufthansa die we allemaal kennen.
