Precies vandaag, maar dan in 2006, maakte ik de bijgaande foto van de Catalina. Inmiddels in de VS.
Er wordt veel geklaagd over het verloren gaan van vliegend erfgoed. En vooral ook over de overheid, die beweerdelijk tegenwerkt.
Dat kan niet helemaal kloppen. Want er is tegenwoordig veel. Erg veel. Vroeger niet! Tot mijn dertigste levensjaar was er niet één vliegende P-51 Mustang in het Nederlands taalgebied. Nu zijn er drie. Ook drie vliegende Spitfires hebben we. Talloze Piper Cubs, een Vultee Vengeance sinds kort. Een Fokker D-21 wordt momenteel gerestaureerd. De collectie van Vroege Vogels omvat een kleine dertig vliegende zeldzaamheden. Twee Starfighters zijn onder restauratie, waarvan er eentje zelfs weer luchtwaardig moet worden. Uit het hoofd, mensen! Onze O-2 doet het prachtig, vijf Yak-52’s vliegen met grote regelmaat. Tony de Bruijn vliegt zijn ballen uit de broek in een pracht van een OV-10 Bronco. Meeste is van de laatste vijftien jaar.
Rijke individuen zijn blijkbaar genoeg, om prachtige projecten in het leven te roepen en te houden. Maar eerlijk is eerlijk: de Dakota-ramp heeft de overheid destijds wel aan het denken gezet. Het is ook misschien de vraag of decennia-oude toestellen moeten worden ingezet om een club van – ik noem maar wat – Vertegenwoordigers in de Betere Printerlinten uitstapjes naar Texel te laten maken. Zoals destijds aan de lopende band gebeurde. Alle brugwachters van Noord-Holland kwamen op die zwarte dag opeens gelijktijdig om! Het wàs me ook nogal wat.
Ik zou zeggen: gewoon doorgaan mensen. Behoedzaam en zorgvuldig. Probeer de autoriteiten vroegtijdig bij de plannen te betrekken, en hou de lijnen tijdens het proces open (dat advies hoor ik vaak van zelfbouwers). Dan valt er nog veel te genieten.
Goof Bakker
Meer op www.goofbakker.nl, in P&V en af en toe NRC.
