Precies vandaag maar dan vorige week maandag werd mij de toegang tot de hangaar van Wings over Holland op EHLE geweigerd.
Normaal loop ik met een vrolijke groet langs het buro van office-manager Trudy, en neem en passant drie zoute griotten uit de pot complimentaire drop. Al kauwend geniet ik dan van de P-51 Trusty Rusty, de knalgele MLD-Texan en het vele andere fraais dat Luuk van Hooijdonk onderdak verschaft, en/of onderhoudt.
Maar deze keer ging het feest niet door! Verklaring van Trudy: “Aangepaste regels sinds 1 november. De hangardeuren staan open, dus mag er niemand zomaar naar binnen.”
Welaan, beste GA-vrienden: als u nu al handenwrijvend zit te wachten op een lekker scherp stukje over al die nieuwe formaliteiten en die nieuwe bureaucratie op Lelystad, moet ik u toch echt teleurstellen.
Ik heb er namelijk alle begrip voor. Ik moet wel een voorbeeldje gebruiken om duidelijk te maken waarom.
Stel: u woont in een vredig dorpje op de Veluwe of in het Gooi (niet denkbeeldig!). In uw dorp loopt een gek rond die willekeurig mensen neersteekt. Hij of zij doet dit bijzonder slim, want enig signalement ontbreekt. Soms is er zes maanden niks, soms een jaar. Maar opeens wordt er weer iemand neergestoken. En een week later wéér.
De wijze mannen van het dorp komen bij elkaar en besluiten ù aan te wijzen als degene die hier preventief moet gaan optreden. Als het fout gaat wordt u daar keihard op afgerekend en zullen alle jammerende weduwen en wezen, samen met hun advocaten, u nog tot in uw graf achtervolgen.
En, zeg ik er nog even bij: probeer vooral alle formaliteiten en alle bureaucratie te vermijden.
Ik wens u veel succes.
Goof Bakker
Additional facts
Ik zeg dit niet uit compassie met de autoriteiten die boven ons gesteld zijn. Maar de tragiek met preventie is nu eenmaal dat je een miljoen mensen moet lastigvallen, om er één klootzak uit te halen. En de realiteit is dat je er dan toch ook nog één door zult laten glippen.
Een geliefd onderwerp op verjaardagsfeestjes: de zin en onzin van de security. Om u de waarheid te zeggen: ik ga meestal maar naar de keuken om wat te snaaien, als het die kant weer op gaat. Maar goed, als u toch mijn verhaal wilt horen: ik loop ongeveer één-op-twee. Dat het Victorinox-mesje aan mijn sleutelbos herkend wordt of niet, bedoel ik. De plastic Stanleymesjes waarmee ‘911’ gepleegd is krijg je er mutatis mutandis moeiteloos door.
Luuk meldt me desgevraagd dat ze met een systeem bezig zijn waarmee het weer ongestoord genieten is bij ‘Wings’. Even geduld! Al hoop ik natuurlijk stilletjes dat Luuk met zijn prachtige bedrijf naar EHTE zal verkassen… Mooie omgeving, doorklimmen tot FL55 (was 65), prima horeca (niks ten kwade van Flantua’s, 70% producten van lokale boeren!), en weinig formaliteiten.
Nogmaals: als u een beter security-systeem weet, kom er mee naar voren. Er is ernstig behoefte aan. En de vaste briefschrijvers kan ik alvast melden dat het tegenhouden (of tot zinken brengen) van rubberbootjes op de Middellandse Zee niet als oplossing worden geaccepteerd.
NB: de (grote) luchtvaart heeft nu eenmaal een onweerstaanbare aantrekkingskracht op terroristen. Collega-schrijver Jan Cocheret betoogde al eens dat elke gek een tankauto met ruwe diesel kan kapen en die bij een kleuterschool tot ontploffing brengen. Maar in plaats daarvan willen terroristen standaard een vliegtuig voor hun verjaardag. Dat is een realiteit. Laten we ermee dealen, de vervelende gevolgen accepteren, ophouden met erover te zeiken, en overgaan tot de orde van de dag.
