Precies vandaag, maar dan een week geleden, ben ik toegetreden tot het stoere leger der staartwielpiloten. Ben nog in opleiding, maar het begint te komen.
Onderschat het fenomeen niet! In Amerika heb je bumperstickers waarop staat TAILDRAGGERS ARE REAL PILOTS. Met andere woorden: de neuswiel-vlieger is een wussie en een sissy.
Even wat uitleg voor de leek: het vliegtuig is met een staartwiel geboren. Tot pakweg de jaren vijftig was het staartwiel standaard; gedurende de gehele golden age of aviation. Wie het staartwiel beheerst vliegt dus the real thing.
Het grote risico is om ‘uit de baan te naaien’, zoals dat in tail draggers slang heet. Want omdat het zwaartepunt van een tail dragger achter de hoofdwielen ligt, is het gevaar van een ground loop (een belachelijk uitziende en dus zeer ongewenste pirouette) pas geheel geweken als het toestel voor de hangar geparkeerd staat.
Geen sinecure, kan ik u vertellen. Maar ik doe mijn stinkende best. Binnenkort gaat u dus als armzalige neuswielpiloot héél diep door de knieën voor
Goof Bakker
Additional facts
Sinds een maand of zo mag u (weer) op een staartwielvliegtuig, een Piper Cub, uw brevet halen! Niet alleen is dat hartstikke stoer, maar ook gemiddeld wat goedkoper dan ‘neuswiel’. Kan bij Bert van de Bunte Aviation op Teuge.
Een tail dragger heeft grote voordelen: een kind kan zien dat een neuswiel veel groter moet zijn dan een staartwiel. En omdat de weerstand kwadratisch toeneemt met de snelheid, maakt dat bij wat snellere vliegtuigen al heel gauw een groot verschil. Dat is het eerste voordeel. Ten tweede: met het toenemen van de vermogens moest ook de propeller groter worden. Destijds opereerden de vliegtuigen over het algemeen nog gewoon vanaf grasmatten. Om voldoende prop clearance te houden terwijl het vliegtuig over molshopen en door kuilen hobbelde kon het toestel het beste op zijn staart staan, zodat de prop lekker vrij kon draaien.
Groot nadeel is er ook: het uitzicht naar voren is totaal kloten. En hoe drukker de vliegvelden werden, hoe groter dat probleem werd. Daarom zijn de tail draggers tegenwoordig zwaar in de minderheid. Als u ze ziet, met name de wat grotere, slingeren ze soms heftig links-rechts tijdens het taxiën. Dat is niet omdat de piloot een klungel is, of dronken, maar voor het betere uitzicht.
