Precies vandaag krijg ik een mailtje van een goede vriendin uit het noorden. Ze heeft op de lokale TV gezien dat lokale piloot Tom van der Meulen niet meer commercieel mag vliegen.
De reden: hij wordt zestig. Nu ken ik Tom al jaren, en als er ìemand zou kunnen/moeten/mogen doorvliegen na zijn zestigste is hij het wel. De bekende riedel: paplepel, duizenden vlieguren, tientallen vliegtuigtypes, you name it.
Voorbeeldje: de man vliegt jaarlijkse tientallen demo’s met de Nederlandse warbird der warbirds, de P-51 Mustang Damn Yankee. Dat soort onvervangbare cultuurgoederen worden door miljonairs wereldwijd om de haverklap de grond ingevlogen. Maar Tom, met maar liefst dèrtig jaar P-51 stick time: nog nooit een schrammetje.
Maar nou de hamvraag: ben ik eigenlijk eens of oneens met de maatregel? Diep van binnen, en zo? Moeilijk. Als je toch een leeftijd zou moeten noemen, is zeventig dan wel goed? Of táchtig? En een kerngezonde man van 87 dan?
Het gaat natuurlijk om good old statistics. Zelfs een dertig-jarige kan plotseling een hard infarct krijgen, zoals Gerard Reve dat altijd noemde. De kans is alleen kleiner dan bij een ouwe lul. En de kans dat drie veertigjarigen in een Boeing tegelijk een hartstilstand krijgen is zelfs gelijk aan nul. Dat is ook logisch bij een airliner. Maar bij dit soort single pilot operations ligt dat toch anders. Dat begrijpt een kind. Maar als ik dit opschrijf krijg ik – ook al – ruzie met Tom.
Daarom, heren in Den Haag: bedenk gewoon een simpele Hollandse poldermodel-uitzondering op de regel. Geef Tom vijf jaar extra.
Dan is het ook mooi geweest. Toch? Tom?
Goof Bakker
Additional facts
Proeflezer Jaap: “Het lijkt mij een onzinnige regel. In Chili gold ooit (misschien nog steeds), dat je op je 70ste verjaardag je rijbewijs verviel. Net zo onzinnig. Zoals je zelf al zegt, je hebt kerngezonde oude knarren en kneuzige jonkies. Misschien op hogere leeftijd (wat heet, ik vind een zestiger ook een jonkie) strenger en/of vaker keuren.”
Proeflezer Giel: “Interessante kwestie. Een oplossing zou kunnen zijn dat er boven een bepaalde leeftijd naast de standaard medische keuring ook cognitieve en motorische zaken getest moeten worden. Mensen blijven langer fit en dus geschikt om te vliegen dus er moet iets aan gedaan worden. Deze man is met zijn P-51-ervaring wel een extreem geval, maar het zou toch eeuwig zonde zijn wanneer zo iemand niet meer mag vliegen omdat zijn leeftijdgenoten er niets meer van bakken.”
Proeflezer Bert: “Over de inhoud: ook in de vrije markt van verzekeringen gaan risico-inschatting en leeftijdsdiscriminatie hand-in-hand. Op haar zeventigste verjaardag deed ik mijn moeder een ANWB-rijtoets cadeau. Een uur rondrijden in je eigen auto met een ANWB-instructeur naast je. Ze vond het een wat vreemd cadeau. Na dat uurtje rijden met die vreemde ANWB-meneer was ze he-le-maal om: ze zat beter, de spiegels stonden beter. En ze had leren invoegen op de snelweg (toen zij rijles kreeg waren er in Twente nog geen snelwegen). Verder reed zij uitstekend, volgens de instructeur. Wat betreft Toms terloopse opmerking over regelingen uit de jaren vijftig, toen getrouwde vrouwen moesten stoppen met werken: mijn moeder kon zich tot ver boven de tachtig nog opwinden over de ontslagbrief van de NV Machinefabrieken Stork te Hengelo, die op haar huwelijksdag op de mat viel.”
