Na de lange tijd waarin het vliegverkeer binnen Europa vrijwel stillag, is het sinds enkele maanden weer goed mogelijk om te vliegen. Transavia heeft er inmiddels weer een wat drukkere zomer op zitten. Dit jaar maakt Salzburg ook deel uit van het zomernetwerk van de maatschappij: tijd om eens een vluchtje te wagen.
Boeing 737-700
Voor onze vlucht naar Salzburg stond een Boeing 737-700 klaar, het oudste vliegtuigtype in de Transavia-vloot met een standaardstoelopstelling van 3-3. De breedte van de stoelen is goed vergelijkbaar met die van andere maatschappijen, waaronder KLM. De beenruimte is aan de krappe kant. Voor lange reizigers komt dit dus neer op opgevouwen zitten. Niet fijn, zeker niet tijdens een lange vlucht. Gelukkig is de vlucht naa Salzburg relatief kort.
Tijden
Transavia vliegt tweemaal per week van Amsterdam naar Salzburg: op donderdag en zondag. De heenvlucht nam een uur en tien minuten in beslag, de terugvlucht deed er tien minuten langer over. Met een vertrektijd vanaf Schiphol om 13:15 en 13:40 uur bleef er nog genoeg tijd over voor enkele leuke uurtjes in Oostenrijk op onze aankomstdag.
Service
De coronamaatregelen waren het meest merkbaar tijdens de service. Vlak na take-off begon de eerste en enige serviceronde. Gedurende de hele vlucht droeg het cabinepersoneel, net als alle passagiers, een mondneuskapje. Cash betalen bleek niet mogelijk. Wel kwam de vriendelijke cabin crew langs met een ruim aanbod aan eten en drinken. Lang niet iedere maatschappij doet dit nog tijdens een kortdurende vlucht. Tijdens het eten of drinken mocht het gezichtsmasker af, al werd er wel verzocht snel te eten zodat het mondkapje weer op kon.
Corona
In de stoelzak troffen we een speciale informatiekaart aan met daarop de voorschriften om veilig en gezond te vliegen met Transavia. In de praktijk verliep het wat betreft de regels om afstand te houden tijdens het uitstappen, toch allemaal net even anders.
Conclusie
Het was wel even wennen aan de nieuwe manier van reizen met de formulieren en QR-codes die nodig zijn om van A naar B te komen. Toch viel het me mee. Het enige wat echt de hele vlucht merkbaar is, is de mondneuskapjesplicht. Daardoor heeft de bemanning er een extra taak bij. Gelukkig kwamen er tijdens deze vlucht geen problemen van. De vlucht deed mij toch weer denken aan de tijden voor Corona: een ouderwets fijne Transavia-vlucht. Fijn om weer terug in de lucht te zijn!
