Eén op de drie beveiligers op Schiphol overweegt op zoek te gaan naar een andere baan. Dat blijkt uit een enquête van vakbond CNV Vakmensen.
De vakbond maakt zich ‘grote zorgen’ over de uitkomst van een rondvraag onder ruim 160 beveiligers. De veiligheid van Schiphol, zowel voor passagiers als voor het personeel, is in het geding door de aanhoudend hoge werkdruk bij de security. ‘Drie maanden na het Schiphol-akkoord is de werkdruk nog altijd onaanvaardbaar hoog: 8,4 op een schaal van 10. Zo’n 82 procent van de beveiligers geeft aan dat ze daardoor hun werk minder goed kunnen doen’, zegt CNV-onderhandelaar Erik Maas. ‘Dat is geen goed beeld als het gaat om de veiligheid op de luchthaven. De lange rijen zorgen voor spanning en frustratie, niet alleen bij passagiers, maar ook bij beveiligers. De onvrede is momenteel zo groot dat één op de drie beveiligers overweegt om te vertrekken.’
Schiphol kampt al enige tijd met een hardnekkig personeelstekort op de beveiligingsafdeling. Om de drukke zomerperiode door te komen ontvingen securitymedewerkers tot begin september een toeslag van ruim vijf euro per uur. Sinds de toeslag vorige maand ophield te bestaan zijn de inmiddels beruchte wachtrijen weer terug. Maar het wegvallen van de toeslag is niet de enige reden voor het tekort. ‘Het is een optelsom van alles wat er nu mis is op Schiphol’, zegt Maas. ‘De hoge werkdruk met voortdurend veranderende roosters, de onregelmatige werktijden, het afwijzen van verlofaanvragen, de agressie van reizigers, het lange staan in de herrie, het uitblijven van beloofde verbeteringen in de pauzeruimtes. Dat alles bij elkaar zorgt ervoor dat een op de drie beveiligers weinig plezier meer heeft in het werk en wil vertrekken.’
Mede door alle problemen op Schiphol – en de banen die elders voor het oprapen liggen – is het personeelstekort niet snel opgelost, vreest Maas. ‘Dit wordt een lange weg. Het beeld van werken op Schiphol is nu niet bepaald positief. De luchthaven en de beveiligingsbedrijven zullen er echt alles aan moeten doen, wil het werk hier weer aantrekkelijker worden. Dan gaat het niet alleen om een uitstekende beloning, maar ook om aandacht voor allerlei andere zaken, zoals betere roosters en betere arbeidsomstandigheden.’
Wat de vakbond betreft is het nu aan de overheid om als aandeelhouder in te grijpen. ‘De overheid heeft te lang weggekeken. Jarenlang was het beleid van Schiphol om de goedkoopste luchthaven van Europa te willen zijn. En de overheid stond erbij en keek ernaar. Daar plukken we nu helaas de wrange vruchten van. Maar liefst vijf ingehuurde beveiligingsbedrijven concurreren elkaar kapot, ten koste van de werkomstandigheden van beveiligers. De vakbonden hebben hiervoor al vaak aan de bel getrokken bij Schiphol, bedrijven en de politiek. We doen dat nu met klem nogmaals. Het gaat niet alleen om het oplossen van het probleem met de lange wachtrijen, het gaat om structurele en fundamentele verbeteringen die op Schiphol nodig zijn. Uiteindelijk is dat ook in het belang van de reizigers.’
