Op ruim anderhalf uur rijden van Utah’s hoofdstad Salt Lake City ligt een vliegveld met een zeer interessante geschiedenis. Bij Wendover in Tooele County, op de grens met Nevada, ga je terug in de tijd. Het is het gebied van de desolate en onafzienbare zoutvlaktes. Aan de zuidkant van de plaats staan vervallen barakken, hangars en een ouderwetse rood-witte verkeerstoren. Veel moet nog opgeknapt worden. Vliegtuigen zijn er nauwelijks te zien. In een hoekje staan een niet-vliegwaardige Fairchild C-123 Provider en een Douglas C-54 Skymaster, een voormalig blusvliegtuig. Up in the Sky ging op bezoek en dook in de historie van het bijzondere vliegveld.
Museum
Om de geschiedenis tot leven te wekken beschikt het vliegveld van Wendover over een klein, maar interessant museum. Verder zijn er op verschillende plaatsen langs de omliggende wegen ‘historic markers’ aangebracht. Ondanks deze informatieborden blijft het toch lastig om je een voorstelling te maken van het reusachtige vliegveld, dat hier ooit in bedrijf is geweest. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog stonden er 668 gebouwen, inclusief een ziekenhuis, gymnasium, zwembad, bibliotheek, kapel, cafetaria, twee theaters en honderden woonhuizen. Er waren een kleine 20.000 mensen werkzaam op het vliegveld.
Research
Met de aanleg van Wendover Army Air Base werd begonnen in 1940. De Amerikaanse landmacht was op zoek naar gebieden waar kon worden geoefend met het afwerpen van bommen. Toen de Verenigde Staten na de aanval op Pearl Harbor de oorlog werden ingezogen, kreeg het vliegveld bij Wendover extra taken. Er werd research gedaan naar geleide wapens, vliegen zonder piloot en op afstand bedienbare bommen. Zware bommenwerpers van het type Boeing B-17 Flying Fortress en Consolidated B-24 Liberator kregen Wendover als thuisbasis. In 1944 kwam de 72nd Fighter Wing voor een korte periode naar het vliegveld bij de zoutvlaktes met de Republic P-47 Thunderbolt-jagers.
Atoombom
In 1942 had president Roosevelt het ‘Manhattan Engineer District’ opgericht om een atoombom te ontwikkelen. Twee jaar later werd de Boeing B-29 Superfortress geselecteerd om de bom te droppen. Wendover Field ging dienen als trainingslocatie voor de 509th Composite Group. De locatie was perfect vanwege de geïsoleerde ligging, de mogelijkheid tot beveiliging en de grote open ruimtes die beschikbaar waren voor training. Genoemde Composite Group vloog met B-29 bommenwerpers (393rd squadron), C-47 Skytrains en C-54 Skymasters.
Oefenperiode
Zo begon op Wendover een intensieve oefenperiode met de atoombom. Men onderzocht de vorm van de bom en de ballistiek. Later werd gekeken naar ontstekers, ontgrendelingsmechanismen en aanpassingen aan de B-29. Op het vliegveld kwamen putten met hydraulische liften om de enorme bommen in het bommenruim te hijsen. In totaal werden er 155 oefenbommen geassembleerd van het type ‘Little Boy’ en ‘Fat Man’. In mei 1945 ontving het 393rd squadron nieuwe B-29’s met lichtere motoren en brandstofinjectie, omkeerbare propellers, pneumatische bomdeuren en een aangepast bommenluik voor de atoombom.
Filmmakers
De 509th Composite Group werd daarna uitgezonden naar een eiland in de Pacific. Begin augustus 1945 gooiden de B-29’s atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd uit Wendover vrijwel alles weggehaald, wat te maken had met de atoombom. In 1963 sloot Wendover Air Force Base. Er resteert nu een civiel vliegveld met beperkt vliegverkeer. Door het droge klimaat is veel infrastructuur uit de Tweede Wereldoorlog bewaard gebleven. Restauraties zijn in volle gang. De locatie is geliefd bij filmmakers. Zo is het vliegveld gebruikt bij films als Hulk, Independence Day en Con Air. De aanwezige C-123 heeft in laatstgenoemde film gefigureerd.
Kijk voor actuele openingstijden van het museum op www.wendoverairfield.org.
