Een Boeing 777 van EL AL is tijdens de nadering van New York JFK opvallend dicht bij een mogelijk brandstofprobleem gekomen. De bemanning meldde op het laatste moment aan de luchtverkeersleiding dat een doorstart geen optie meer was wegens een tekort aan brandstof.
Minimale brandstof
Het voorval speelde zich op 20 mei af tijdens EL AL-vlucht LY19 vanuit Tel Aviv naar New York JFK. Het betrof een Boeing 777-200ER, registratie 4X-ECF. De approachcontroller had de bemanning toestemming gegeven voor een ILS-nadering naar baan 31R met een snelheid van 170 knopen, later teruggebracht naar 160 knopen, waarna het toestel werd overgedragen aan de torenverkeersleiding. De toren gaf toestemming voor de landing terwijl de Boeing nog als derde toestel in de naderingsvolgorde zat. Kort daarop merkte de verkeersleider echter op dat het toestel onverwacht snelheid verloor. ‘EL AL 19 heavy, verhoog uw snelheid. Ik begrijp niet waarom u vertraagt. Ik haal u uit de volgorde voor een nieuwe sequencing. Verhoog nu uw snelheid’, klonk het vanaf de toren. Het antwoord uit de cockpit was opvallend: ‘We verhogen de snelheid… eh… we hebben niet voldoende brandstof en kunnen geen doorstart maken.’ De verkeersleider reageerde direct verbaasd: ‘Verklaart u minimum fuel?’ De piloten antwoordden vervolgens: ‘Confirmed, minimum fuel.’
Hoe kon dit gebeuren?
Het incident draait vooral om twee vragen: waarom werd een mogelijke brandstofnoodsituatie niet eerder gemeld en hoe kon de brandstofreserve zover slinken? In de luchtvaart bestaan duidelijke procedures voor situaties waarin een vliegtuig minder brandstof beschikbaar heeft dan gepland. Binnen de richtlijnen van de FAA betekent een melding van minimum fuel dat een toestel bij aankomst nauwelijks ruimte meer heeft voor vertragingen. Dat geldt formeel nog niet als noodsituatie, maar geeft aan dat een noodsituatie mogelijk ontstaat bij verdere vertraging. Een stap verder is emergency fuel, waarbij de gezagvoerder oordeelt dat directe landing noodzakelijk is wegens een kritieke brandstofsituatie. In dat geval wordt expliciet voorrang van de luchtverkeersleiding gevraagd en verwacht. Opvallend aan het EL AL-incident is dat de bemanning vóór het kritieke moment geen melding maakte van minimum fuel of een brandstofnoodsituatie. Ook werd de verkeersleiding niet geïnformeerd dat de beschikbare brandstof beperkt was, terwijl JFK bekendstaat om druk verkeer en regelmatige doorstarts.
Vertragingen onderweg
De vraag blijft hoe de Boeing 777 zo dicht bij de ondergrens van de brandstofreserves terechtkwam. Een vlucht tussen Tel Aviv en New York duurt normaal gesproken ongeveer elf tot elfeneenhalf uur. Op de dag van het incident bedroeg de vliegtijd echter bijna twaalfeneenhalf uur. Volgens beschikbare informatie werd dat grotendeels veroorzaakt door meer dan dertig minuten holding boven Rhode Island als gevolg van flow control richting JFK, gecombineerd met een minder directe naderingsroute. Hoewel dergelijke vertragingen merkbaar kunnen inwerken op de brandstofplanning, zijn precies dit soort omstandigheden de reden waarom tijdige communicatie met de luchtverkeersleiding cruciaal wordt geacht.
