De nieuwe luchthaven van Suriname, EAG International Airport, heeft naar eigen zeggen een ‘historisch moment’ beleefd. Op vrijdag 5 juni landde de eerste privéjet sinds de officiële opening in maart 2025. De luchthaven is vooral gericht op regionaal luchtverkeer, maar ontwikkelt zich ook richting zakelijk internationaal verkeer.
Eerste privéjet op EAG International
Het ging om een Dassault Falcon 2000EX, registratie N358DA, die vanuit Guyana naar Paramaribo vloog. Op sociale media omschreef de luchthaven het moment met de woorden: ‘Een historisch moment op EAG Airport, Suriname. Iets wat we niet zo snel hadden verwacht.’ Dat een dergelijk vliegtuig gebruikmaakt van de luchthaven in Paramaribo past binnen een bredere ontwikkeling waarin Suriname zich voorbereidt op een nieuwe economische fase, gedreven door offshore energieprojecten en toenemende internationale zakelijke activiteit. Met de komst van deze privéjet hoopt EAG niet langer alleen een regionale hub te zijn, maar ook een serieuze optie te worden voor high-end mobiliteit in de Guyana-Suriname corridor.
Snelle groei in het eerste jaar
De context achter deze ontwikkeling is de snelle groei die EAG Airport in het eerste operationele jaar heeft doorgemaakt. Op 24 maart 2026 werd het eerste jaar als internationale luchthaven afgesloten met meer dan 25.000 passagiers, circa 3.500 aircraft movements en ongeveer 86.000 kilogram aan cargo. Deze cijfers, zoals eerder gerapporteerd door Times of Suriname, illustreren dat de luchthaven steeds vaker wordt gezien als een efficiënte toegangspoort voor het bedrijfsleven, met korte doorlooptijden en directe toegang tot Paramaribo, wat vooral aantrekkelijk is voor sectoren als olie en gas, logistiek en financiële dienstverlening.
Einde voor Zorg en Hoop Airport?
Volgens een analyse van Shoeket roept de ontwikkeling rond EAG International Airport tegelijkertijd vragen op over de toekomst van het nabijgelegen Zorg en Hoop Airport. In het stuk wordt gewezen op structurele uitdagingen rond veiligheid, brandweercapaciteit en infrastructuur, evenals het gebrek aan adequate controles op cargo en operaties. Volgens de auteur bestaat het risico dat verschuiving van verkeer richting EAG kan leiden tot verdere druk op de exploitatie en onderhoudssituatie van Zorg en Hoop, terwijl juist de nabijheid van het vliegveld tot stedelijke en economische centra kansen biedt voor regionaal verkeer. De analyse stelt dat zonder gerichte investeringen en versterking van toezicht en faciliteiten, het risico bestaat dat het vliegveld verder achterop raakt in plaats van mee te groeien met de bredere ontwikkeling van de Surinaamse luchtvaartinfrastructuur.
